ชาวเบลเยียมโค่นอนุสาวรีย์ผู้นำในอดีต เอี่ยวค้าทาส-อาณานิคม

ราชอาณาจักรเบลเยียมเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันจากการปราบปรามโดยจูเลียส ซีซาร์เป็นเวลา 500 กว่าปี เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลายก็กลายตกส่วนหนึ่งเป็นของจักรวรรดิแฟรงก์ และเบอร์กันดี โดยที่เบลเยียมนั้นแทบไม่เคยได้รับเอกราชเลย จนกระทั่งถูกรวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเนเธอร์แลนด์ภายหลังสงครามนโปเลียนเมื่อปี 2358 แต่ด้วยความแตกต่างด้านโครงสร้างเศรษฐกิจ

นิกายศาสนา และวัฒนธรรมกับเนเธอร์แลนด์ผู้ปกครอง นำไปสู่การปฏิวัติในเบลเยียมในปี 2373 ก่อตั้งเป็นรัฐเอกราช ใช้ภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมันเป็นภาษาราชการ ประกานโยบายเป็นกลางทางการเมืองโดยได้รับการรับรองอังกฤษ และเลือกเจ้าชายเลโอโปลด์จากราชวงศ์แซ็กซ์-โคบูร์กและโกธา (ราชวงศ์เดียวกันที่ปกครองอังกฤษในยุคนั้น) ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์เลโอโปลด์ที่ 1 เมื่อวันที่ 21 ก.ค. 2374 โดยมีการปกครองในระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญและประชาธิปไตยแบบรัฐสภา เป็นวันชาติของเบลเยียมนับตั้งแต่นั้น กษัตริย์เลโอโปลด์ที่ 2 สืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 17 ธ.ค. 2408 โดยกษัตริย์เลโอโปลด์ที่ 2 ถูกจดจำกันมากที่สุดในฐานะผู้ริเริ่มการยึดครองอาณานิคมและเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว โดยใช้นายเฮนรี่ มอร์ตัน สแตนเลย์ (นักข่าวชาวเวลส์ และนักการเมืองที่มีชื่อเสียงในเรื่องการค้าทาสการสำรวจของเขาในแอฟริกากลางและการค้นหานักเผยแผ่ศาสนาและนักสำรวจเดวิดลิฟวิงสโตน) เป็นผู้ช่วยอ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่ ซึ่งปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก